Hoe zal jouw eerste jaar eruit zien? 

 

Alweer bijna twee maanden op deze wereld en nog steeds hebben veel mensen die ik lief heb jou nog niet gezien.

 

Met de verlenging van de maatregelen en de Britse variant besef ik dat het nog wel even zal gaan duren allemaal. Op de dag dat ik erachter kwam zwanger van jou te zijn, had ik nooit verwacht dat het allemaal zo lang zou gaan duren. Dat was namelijk toen de eerste lockdown begon. Ik weet nog dat mensen zich zorgen maakte over mijn bevalling & kraamweek, maar ik bleef positief. Dat is nog zo ver! Toch is het zo gelopen...

 

Wanneer ik bijna een jaar later hoor dat er een nieuwe variant is, de lockdown weer verlengd wordt en dat in de herfst de meeste mensen gevaccineerd zullen zijn, vraag ik me af hoe jouw eerste jaar hier o paarde eruit zal zien? Alles anders... maar jij weet niet beter.

 

Het heeft vervelende gevolgen en we zijn het allemaal zat, maar we maken er het beste van. 
We hebben alle tijd voor eindeloze knuffelmomentjes, we zullen al jouw ontwikkelingen van dichtbij mee maken, papa en mama zijn veel thuis en hebben alle tijd voor jou. 

 

Wanneer je in mijn armen in slaap valt, kan ik uren naar je kijken. Ik vergeet alles wat er buiten speelt. Jij helpt mij herinneren aan onbezorgdheid, puurheid en totale overgave. Iedere avond voor je laatste voeding, hebben we ons meditatie momentje samen. Ik voel me rustig en veilig terwijl ik kijk naar hoe jij zo schattig gaat, glimlacht in je slaap, je mondje open valt, je zuigt op je speentje terwijl die allang uit je mondje gevallen is, hoe je met je kleine handjes mijn vinger vast houdt en nog zoveel meer. Een vorm van liefde die mij zo kwetsbaar maakt, die momenten mogen voor altijd duren!

 

Dankjewel dat jij er bent lieve jongen.